Formule Randonneur Algemene inleiding
De programma’s in het kader van de formule Randonneur bestaan uit avontuurlijke trektochten door 
het wat betreft natuurschoon ongeëvenaarde Pyreneeënmassief, waarbij men zich per fiets verplaatst van de ene naar de andere overnachtingsgelegenheid. Het verblijf in deze, vaak op landschappelijk gezien bijzondere plaatsen gesitueerde gîtes, refuges en/of kleinschalige hotels is steeds op basis van half pension (diner, overnachting en ontbijt), eventueel met verstrekking van een uitgebreid lunchpakket.
De onderling goed gedoseerde dagritten zijn qua zwaarte afgestemd op de geoefende fietser. Hij of zij die zonder al te veel problemen 100 tot 125 "vlakke" kilometers per dag kan afleggen en bij voorkeur beschikt over enige fietservaring in het hooggebergte, zal geen serieuze problemen ondervinden met het sportieve gehalte van de verschillende af te leggen trajecten. Er is tegenwoordig een uitgebreid aanbod aan randonneurs of hybride fietsen, speciaal bestemd voor het semi-verharde werk (voor de "wereldfietser in spé"). Elk meer of minder gerenommeerd fietsmerk kent in haar assortiment wel een "intermediate" type, uitgerust met een degelijke drager, geavanceerde remmen en versnellingssystemen en 26 inch wielen met meer of minder sterk geprofileerde banden. Bovendien zijn er gespecialiseerde firma’s (zoals Vittorio, Snel en Avaghon) die zich toeleggen op de bouw van dergelijke al dan niet "handgemaakte" randonneurs. Wat ons betreft is het spijtig te constateren dat vele bezitters van dergelijke fietsen zich met hun tweewielers enkel beperken tot het berijden van de verharde wegen. De door Col d’Extrême uitgezette lange afstandstrektochten zijn bij uitstek geschikt voor dit soort fietsen.
Afwisselend voert de betreffende route over asfalt en over (uitgaande van een goede bandenkeus)
redelijk tot goed te berijden onverharde pistes forestières (Frankrijk) of pistas de muntañas (Spanje). Het mag duidelijk zijn dat de onverharde passages een gunstig effect hebben op het avontuurlijke karakter van dit soort fietsreizen. Het mag duidelijk zijn dat een enigszins aangepaste mountainbike, bijvoorbeeld voorzien van een achterdrager, zich minstens zo goed leent voor dit soort tochten, met name met het oog op het rijden over onverharde ondergrond. Vanwege het feit dat de overnachtingen steeds door ons geregeld worden kan de hoeveelheid bagage sterk worden gereduceerd. Naast deze drempelverlaging ten aanzien van de mogelijkheden voor het fietsen in het hooggebergte, wijst de praktijk uit dat dit gegeven bij uitstek gunstig is voor tandemrijders en fietsers die hun hobby willen combineren met het maken van bergwandelingen (extra "bagageruimte" voor het meenemen van een stel wandelschoenen).
De praktijk wijst uit dat deze tochten vrijwel altijd door tweetallen worden gereden. Gelet op deze minimale groepsgrootte kennen deze tochten geen door ons te verzorgen bagagetransport (hetgeen immers naar verhouding veel te duur zou worden). Mede om deze reden is er standaard voorzien in een (eventueel nader overeen te komen) aantal rustdagen.
