Reisimpressies VTT 2009

"Voor geen goud willen missen" (Transpirinaika 2009)

Ik heb wel een ATB, maar deze gebruikte ik alleen aan het einde van het fietsseizoen voor een strandrace en een enkele ATB-tocht. Daarna koos ik als voorbereiding voor het nieuwe wegseizoen toch weer voor de baanfiets.
Het was een foto bij een verslag van een Belg die de Transpirinaika had gefietst, die destijds mijn aandacht trok.

Avontuurlijk
Ik zie de foto nóg voor mij: een mountainbiker, in zijn eentje fietsend over een gravelpad op grote hoogte en met een weids uitzicht op de hem omringende en deels besneeuwde bergtoppen.
Ook het verhaal bij de foto sprak mij aan. Het was geen eendaagse cyclo maar een trip, verdeeld over veertien fietsdagen. Het was ook geen ronde met start en finish op dezelfde plaats, het was van Coast to Coast! Verder schreef deze persoon over de afwisselende (fiets)omstandigheden en het avontuurlijke karakter van deze trip.
Toen wist ik het: deze tocht wil ik een keer rijden.
Ik las dat artikel ongeveer zes jaar geleden. Ik was nog volop bezig met het rijden van wegcyclo's en gaf de Transpirinaika een plaats op mijn verlanglijstje tussen de vele buitenlandse wegcyclo's die daar al op stonden.
Gezondheidsredenen (luchtwegproblemen) maakten echter een einde aan het rijden van voor mijzelf acceptabele tijden (was altijd goud!) van cyclo's. Ik fietste eerst een tijdje zonder trainingsdoel rond. De motivatie was daarbij soms ver te zoeken. Na verloop van tijd haalde ik weer eens mijn oude fietsverlanglijstje te voorschijn. lees verder >


Een dag uit de Transpirinaika 2009

Start
“Het is half acht in de ochtend. Ergens in de slaapzaal gaat er een wekker af en langzaam wordt iedereen wakker. We liggen deze nacht met z’n zessen op een slaapzaal en hebben een douche en twee wastafels tot onze beschikking.
Met een bijna militaire discipline doet iedere deelnemer zijn ding. De volgorde waarin dat gebeurt kan verschillen;  wassen, slaapplaats opruimen, was van de lijn halen, tassen inpakken en fietskleding aantrekken.
De vorige avond is de route van vandaag doorgenomen en is tevens afgesproken dat het ontbijt om acht uur klaar zou staan. Inderdaad druppelt op dit tijdstip iedereen de eetzaal binnen en gaat de koffiekan van hand tot hand. Het ontbijt staat voor ‘veel bunkeren’, want we rijden deze dag maar liefst 2.400 hoogtemeters onder onze wielen door. Alles aan tafel is dan ook goed verzorgd en er is ruim voldoende!
Dit is één van de weinige dagen dat we ons lunchpakket zelf moeten meenemen, aangezien de bus met fietstrailer vandaag niet in de buurt komt van onze route. Deze dag rijdt Emiel met ons mee, George en Frits doen de boodschappen en rijden dan door naar het volgende overnachtingsadres.” lees verder >


Transpirinaika 2009: een belevenis!

Het afgelopen jaar heb ik met Col d’Extrême de Transpirinaka mountainbike tocht gereden .

Frits, een collega waar ik vaak mee mountainbike, ging mee als begeleider, waardoor voor mij de drempel om mee te gaan een stuk lager lag.
Ik vond het nogal wat, ruim twee weken van huis, vrouw, kinderen en hond achterlaten, dagelijks gemiddeld 70 à 80 kilometer fietsen en daarbij ook nog eens gemiddeld twee kilometer omhoog.

Wat ben ik blij dat ik me heb laten overhalen!
Het was een prachtige tocht. Wel zwaar, maar voor mij goed te doen. Ik had bijvoorbeeld het hele jaar daarvoor niet meer dan 60 kilometer op de fiets gezeten. Maar omdat ik ook veel aan hardlopen doe, had ik een goede basisconditie.
Ik ben rustig begonnen, geen extra lussen gereden, (want dat kan ook als je dat wil). Mijn doelstelling was om vooral veel te genieten en de tocht van kust tot kust uit te rijden. lees verder >


Schitterende MTB-reis!

Gisteren zijn wij teruggekomen van een schitterende MTB-reis!  Zoals beloofd een kort verslag van de verschillende etappes:

FOS
Overnachtingsplaats was geweldig.  Lekker eten, sympatieke gastheer en vrouw en we hebben de gîte ook zonder probleem gevonden!
De routebeschrijving voor de eerste dag was niet perfect.  De kilometers kwamen niet altijd overeen met de bijgevoegde kaart.  Maar uiteindelijk hebben we alles goed gevonden.

SALARDU
Overnachtingsplaats uniek!  Lekker eten en deze plaats hebben wij ook zonder probleem gevonden.
De start van deze dag was iets minder voor ons.  Na 7 platte banden (in Fos hadden ze de hagen gesneden…), hebben we besloten om onmiddellijk van Sant Joan naar het Nationale Park Aïgues Tortes te fietsen.  Deze route was geweldig mooi en de kilometers kwamen ook perfekt overeen met de kaartjes!  De waterplaats in Salardú kwam na de tour goed van pas om de banden te repareren!!   lees verder >


De tocht was enorm geslaagd !   (Peña Montañesa)

De tocht was enorm geslaagd. Het weer was fantastisch (behalve de tocht naar Nerin – Linas, en daar hadden we juist geen wolken nodig) en de natuur prachtig. De gezelligheid was natuurlijk optimaal, met Job en Martin. Voor hen was het een geweldige nieuwe ervaring. Job zei laatst nog tegen me dat hij er nu (het wordt wat donkerder, hij werkt weer) bijna nog meer van geniet dan toen we er waren. Hem zie ik zeker nog eens zo'n tocht doen en Martin eigenlijk ook.

Onze pech was minimaal: bij Martin twee keer een lekke band en een valpartij met een behoorlijke wond/snee, maar dat herstelde heel snel en ik ben één keer gevallen in een gravel afdaling omdat er een vlieg op m'n neus zat en die wilde niet weggaan. Toen ik hem weg wilde slaan sloeg mijn stuur om, maar dat viel mee. Ik ben in Nerin ook nog in de badkuip op m'n jukbeen gevallen, maar door goed koelen bleef die pijn minimaal. Job is ook twee keer gevallen, maar toen stond hij bijna stil en de ritsen van zijn tassen begaven het.

De overnachtingten waren prima, met Linas de Broto als absoluut hoogtepunt. We zijn alledrie nogal amicaal ingesteld, dus we hadden al vrij snel en leuk contact met alle beheerders, behalve bij Nerin, waar die twee broers de boel runnen. Wat een types! We waren de enigen en toen we 's avonds wat zaten te drinken wilden we meer, maar er was niemand. Is Martin maar achter de bar gekropen en hebben we de dag daarna netjes betaald.

Natuurlijk ben je ook onderwerp van scheldkanonades geweest, haha. De laatste dag waren we zelf niet scherp meer en zijn twee keer verkeerd gereden. Die afdaling naar het water (het laatste gravel stukje van de hele tocht) was bar.

Groeten,

Joris den Dulk, Alkmaar
September 2009


Twee superweken in de Pyreneeën (Transpirinaika 2009)

Beste George, Frits en Emiel,

Bij deze wil ik jullie nogmaals hartelijk danken voor de 2 super weken die ik in de Pyreneeën heb gehad.
Ik heb met name genoten van de variatie in de accommodaties. Ik heb van alles wat gezien: van bergen tot dalen, van klooster tot hotel, van 
slaapkamers tot slaapzalen, van dorpjes tot eenzame berghut. Deze verandering van spijs deed mij zeker eten!!
Over eten gesproken: fietsers verbranden behoorlijk wat calorieën wat natuurlijk zo goed mogelijk weer aangevuld moet worden. Nimmer heb ik 
het gevoel gehad dat ik ergens tekort gekomen ben. Overal was diner en ontbijt goed geregeld. Ook de lunch was overal goed verzorgd waar jullie stonden.
Door het prachtige natuurschoon en de goede, flexibele organisatie zijn dit 2 onvergetelijke weken geworden.

Groet, Frank

Frank Reimert, Haarlem
september 2009


Zéér goed bevallen  (Pallars Sobirà, nieuwe versie)

De reis is mij zéér goed bevallen en als ik nog mag/kan zou ik zeker nog eens met jullie willen gaan biken !
Ook niet onbelangrijk was dat we in een aangename groep zaten van allemaal sportieve en goed relativerende mensen bij elkaar !
De groeten en tot hoors !
 
David Vijvermans, Schepdaal, België
september 2009

 
 
 

 
 

Prachtige vakantie gehad  (Pallars Sobirà, nieuwe versie)

Ik heb een prachtige vakantie gehad. De tochten waren goed om te rijden en verschillende stukken herkende ik nog van de Transpirinaika, maar dan in de andere richting. Inderdaad het eten in Sant Joan was wat weinig maar op de andere lokaties was het in orde. Maar iedereen heeft zich goed geamuseerd.
 
Groeten Leo

Leo Vinckx, Ravels, België
september 2009

 
 

 


De Pyreneeën op z’n mooist: Transpirinaika individueel (11 – 26 juli 2009)

Het idee
René en ik fietsen wel vaker samen. Soms heel vaak. En elk jaar proberen we een doel vast te leggen. Dat kan een tocht op de racefiets zijn (ik hoor hem nu opvallend vaak over Parijs-Brest –Parijs praten, 2011) of op de mtb. Zo hebben we vorig jaar de Transalp gedaan. En omdat dat naar meer smaakte, gingen we op zoek naar een meerdaagse mtb-tocht voor 2009. Lange tijd zou dat de Great Divide Race worden. Maar om verschillende redenen hebben we daar vanaf gezien. Een zeer goed alternatief leek de Transpirinaïka. Maar ja, dat is een georganiseerde tocht die in september gehouden wordt en dan kan René niet. Omdat de tocht wel erg leuk leek, hebben we contact opgenomen met Col d’Extrême. Met de vraag of we de tocht ook zélf zouden kunnen fietsen? Op basis van beschikbaar te stellen kaartmateriaal en routebeschrijvingen (gps)?
We zijn een avond in Wageningen op bezoek geweest. Na vastgesteld te hebben dat wij klasgenoten zijn geweest op de lagere school in Breda, hebben we afgesproken dat George de tocht zou organiseren en dat wij vervolgens op eigen houtje een variant van de Transpirinaika konden gaan fietsen.   lees verder >


Reisimpressies VTT (Mountainbike) – 2010

———————————————————–

Reisimpressies VTT (Mountainbike) – 2008

Reisimpressies VTT (Mountainbike) – 2007

Reisimpressies VTT (Mountainbike) – 2006

Reisimpressies VTT (Mountainbike) – 2005

Reisimpressies VTT (Mountainbike) – 2004

Reisimpressies VTT (Mountainbike) – 2003