Reisimpressies VTT 2008

Trans Pirinaika 2008: eindelijk dan toch!

Ka-boem ka-boem, mijn hart bonst in mijn keel.
Ondanks alle activiteiten om me heen en de overweldigende hoeveelheid nieuwe indrukken die ik zou moeten opdoen is mijn bonkend hart het enige dat ik in mijn hoofd hoor. De lucht ziet onheilspellend donkergroen en de onvermijdelijke regen begint te druppelen. De controle over mijn lichaam is niet optimaal: zo vanzelfsprekend als ik tot voor kort het stuur en de remmen van mijn stalen ros beroerde, zoveel moet ik nu denken bij iedere rem- en stuuractie die ik maak. Gelukkig, het strand is bereikt, snel het protocol-protoculaire afhandelen, de verplichte foto aan het Atlantische strand van Hendaye, dan mag ik eindelijk vertrekken. Inmiddels is het gestopt met zachtjes regenen: het miezeren is overgegaan in een hoosbui van bijbelse proporties. Ik ben tot op het bot doorweekt en heb nog geen meter van de officiële route gereden!

Het bovenstaande scenario verwacht je niet als je in november 2007 de beslissing neemt om deel te nemen aan de Transpirinaika 2008: met een divers en klein gezelschap van uiteenlopend pluimage gedurende duizend kilometer 30.000 hoogtemeters afleggen op de mountainbike in de mediterrane Franse en Spaanse Pyreneeën. lees verder >

Transpirinaika 2008, 6de etappe: Linas de Broto – Saravillo

Voor een gedeelte van de etappe van vandaag heeft de organisatie speciale vergunning moeten vragen. Het betreft de passage door het Parque Nacional de Ordesa y Monte Perdido). Gisteren was er veel geroezemoes terwijl George de manier aangaf hoe we deze etappe gaan rijden. Omdat men grote groepen wil vermijden gaan we per twee personen door het park. Ik was gekoppeld aan maatje Jeroen Bonenkamp, maar die is herstellende van zijn val. Daarom schuift zijn broer Heiko naar voren. Voorstel is dat de langzaamsten als eerste starten.
Als we op het punt  zijn aangekomen waar we met twee personen moeten rijden (Torla), zijn mijn maatjes Remie en Bjorn al vertrokken. We beginnen meteen aan een pittige klim (Sierra de las Cutas). Heiko heeft een soepel snel ritme te pakken; ik zoek echter zoals elke dag naar het gevoel. Wanneer ik na een kilometer bij Heiko ben is het ook meteen over en ben ik los en weg. lees verder >

Ik was er bij en ben er fier op! (Transpirinaika 2008)

Begin 2008… Voilà, we zijn ingeschreven… nog een goede 9 maand te gaan… alles regelen, terugvlucht met het vliegtuig, eerste info, …

Nog een goeie maand… de heren van de Transpirinaika hebben een eerste kennismakingsrondje georganiseerd rondom Nijmegen. We gaan met z’n allen die er interesse in hebben een rondje rijden… spijtig genoeg wil het weer niet meewerken. Maar ik krijg al een eerste indruk van de groep en dat gaat leuk worden daar in Spanje!

Nog een week te gaan… de zenuwen staan op springen… gaat het allemaal wel lukken? De twijfels komen… Ontelbare vragen komen in me op maar op weinige vragen weet ik een antwoord te vinden… Ga ik het halen – wat mag ik verwachten – had ik beter niet iets anders gekozen -  Gewoon afwachten wat komen gaat volgende week!

Tuut Tuut Tuut… de wekker gaat… vandaag is het zover! We vertrekken op Transpirinaika. Om half negen moet ik in het station van Antwerpen-Centraal zijn om daar de Thalys naar Parijs-Noord te nemen. Onze Nederlandse collega’s zitten er al op (behalve 1 hehehe) en weg zijn we.
In Parijs-Noord moeten we overstappen, dit levert al hilarische taferelen op bij sommigen die – aan hun bagage te zien – blijkbaar voor 4 maand op vakantie gaan. lees verder > 

Transpirinaika 2008  Ik zou het zo weer doen!

Na zo’n 5 jaar lang wekelijks de ATB-route in Drunen te hebben gereden begon bij mij het idee te ontstaan om eens een keer een lange, zware tocht te rijden in de “echte” bergen.
Na wat zoeken kwam ik op de website van Col d’ Extrême terecht.
Één van hun tochten, de Transpirinaika, sprak mij wel aan en ik besloot eigenlijk meteen dat dit de tocht was waar ik naar op zoek was.
Na min of meer serieuze training en voorbereiding was het september 2008 zover: het avontuur ging beginnen!
De heenreis ging per trein, terwijl de fietsen door het begeleidingsteam per busje met trailer vervoerd werden.
Jammer dat één van de deelnemers de trein in Rotterdam miste, maar na een achtervolging tot aan Parijs kon ook hij zich bij de groep aansluiten, omdat de trein vanaf Parijs wat vertraging had opgelopen. ’s Avonds kwamen we in Hendaye aan waar de tocht de volgende dag ging beginnen.
De eerste dag was goed voor de mensen met heimwee, omdat we typisch Nederlands zomerweer hadden (de hele dag regen). Al gauw werd het weer beter maar de wegen slechter, de paden waar we over reden (voorzover je het soms nog paden kon noemen) waren nogal ruw wat nogal eens een lekke band of valpartijtje tot gevolg had. lees verder >
 

Peña Montañesa 2008

Routes
Om maar met het mooiste te beginnen, want daar zijn we uiteindelijk toch voor gekomen, geweldig! Verschrikkelijk mooie routes, zowel omhoog als naar beneden. Als ik er nog aan terugdenk wil ik zo weer. Het mooie is ook dat er over de hele week gezien, toch wel verschillende soorten pistes gereden worden. Het enige gemis waren de singletracks, maar die vergat je gauw als je na een enerverende afdaling weer beneden stond. En dan de modderbakken op een van de laatste dagen: geweldig! op een gegeven moment maakt het allemaal niet meer uit, ze werden gereden vergezeld van enkele valpartijen in deze!

De tip die gegeven wordt op de eerste dag om je materiaal te ontzien, is zeker niet overbodig. Maar ja je wil het toch proberen die rotsige afdaling, met als gevolg een redelijke valpartij. Maar gelukkig viel de schade mee en hebben we alle dagen alles kunnen fietsen.
 
Verder complimenten voor de route waarvoor de nodige vergunningen waren vereist. Wat een uitzichten! Ook tijdens de afdaling hier zijn we toch meerdere malen gestopt om te genieten van de omgeving. lees verder >
 

Peña Montañesa 2008

Het is inderdaad een geslaagde tocht geworden, ondanks het slechte weer de eerste dagen. Het feit dat we in de tweede helft van de week beter weer hadden heeft zeker bijgedragen tot het succes, want zo 7 dagen door de regen zou toch niet zo leuk zijn geweest.

Over de reis en organisatie eigenlijk niets dan goeds te vertellen. Het rijden met de kaartjes is zeer goed meegevallen en de accommodaties waren wat ik er van verwacht had (soms zelfs nog meer luxe dan verwacht). Het eten en de lunchpakketten waren ook steeds lekker (alhoewel er al wel eens een hard broodje tussenzat). Iedereen was het er ook over eens dat de uitgestippelde ritten mooi en uitdagend waren en het percentage offroad goed was.
 
Ik denk dat ik voor allen van ons mag zeggen, en ook voor onze twee Nederlandse vrienden, dat het dus een zeer geslaagde reis is geweest.
 
Alvast bedankt van ons allen en als ik nog aan iets noemenswaardig denk laat ik het zeker weten.
 
Sportieve groeten
 
Eric Vandewouwer, Geel België
Juni 2008

Reisimpressies VTT (Mountainbike) – 2010

Reisimpressies VTT (Mountainbike) – 2009

—————————————————————

Reisimpressies VTT (Mountainbike) – 2007

Reisimpressies VTT (Mountainbike) – 2006

Reisimpressies VTT (Mountainbike) – 2005

Reisimpressies VTT (Mountainbike) - 2004

Reisimpressies VTT (Mountainbike) – 2003