Reisimpressies VTT 2007

Het verhaal achter het steuntje … 'Transpirineren'

Wij zijn twee vrienden. En vrienden helpen elkaar. Althans, dat zou moeten… Lees hieronder hoe een fietssteuntje onmisbaar is bij de tocht der tochten; voor moraal en beproeving van vriendschappen!

Hoe het begon …   Wij, Wouter en Marinus, twijfelden net als afgelopen jaar over de bestemming van de vakantie. Het moest weer een weekje mountainbiken worden en het liefst een keer zonder BOB-yak. De Transpirinaika leek ons de ultieme uitdaging, maar met nog ongeveer twee maanden voor aanvang was het idee om toch maar lafjes de Pallars Sobirà te fietsen. Omdat ons motto langzaam, trager, te laat luidt, waren we met twee weken voor aanvang niet geheel op tijd met de boeking. Maar de overweldigende motiverende overtuigingskracht van de organisatie (noem het ‘opjutten’) deed ons bezwijken om de allerlaatste plaatsen voor de Transpirinaika te boeken. Nadat dit kwaad was geschied, kwam pas het besef dat we eigenlijk eens serieus aan een training moesten gaan beginnen.
We hebben dan toch wel zeker één keer gezamenlijk kunnen trainen, op de helling bij Amerongen. Kortom: meer dan voldoende voorbereiding om de Spaans-Franse duinenreeks tussen Atlantische Oceaan tot Middellandse Zee te doen. lees verder >


Coast to Coast off road

Soms bekijk ik de foto’s weer en realiseer ik mij wat een prachtige tocht het was. In het begin was ik een beetje huiverig van het feit dat je 14 dagen achtereen op de fiets zit, zonder dat je beenspieren en achterwerk de tijd hebben om te herstellen. Dat viel uiteindelijk mee, wel had ik ongeveer de 3e en 4e dag een dipje en heb ik met veel moeite de overnachtingplaats gehaald. Meerdere mensen hadden dat ook wel, zo’n mindere dag, maar als je stevig blijft eten, merk je dat je sterker wordt van het fietsen en kan je blijven doorgaan. Vanzelfsprekend worden er wel groepjes gevormd, afhankelijk van conditie en techniek. Aangezien iedereen dezelfde interesse heeft (fietsen dus) is er snel een band onderling. Als er dan iemand achterblijft wordt er gewacht, zodat in feite niemand alleen hoeft te rijden. Handig was het ook wel om samen te rijden. lees verder >


Het was helemaal A.d.v.en.d.o!

Het heeft even geduurd voor we in staat waren een berichtje te sturen over onze ervaringen tijdens de Transpirinaika 2007, we hadden wat weken nodig om te herstellen….   Vooraf de verhalen lezend op de site, bekroop mij (Joke) het gevoel: “kan ik deze mountainbike vakantie wel aan?“ Ik ben eigenlijk racefietser met een Luik-Bastenaken-Luik in de benen.
We hebben een maand geoefend op onze nieuwe mtb’s op de Veluwe en zo…. De eerste dag van de Transpirinaika, op het asfalt, ging prima en daarna ging het eigenlijk ook fantastisch, op de off-road afdalingen na. Maar ik heb enorm genoten van deze vakantie, de rust en schoonheid van de natuur, de zware beklimmingen en voor mij de nog zwaardere afdalingen en ’s avonds bij het diner de verhalen van de anderen… Ik zal deze vakantie niet snel vergeten. lees verder >


DE TRANSPIRINAIKA 2007, EEN ONVERGETELIJK AVONTUUR!!! 

De Transpirinaika was voor mij een ultieme uitdaging, die al een tijdje door mijn hoofd speelde. Ik had al wat kilometers gefietst in de bergen en een paar lange fietstochten gemaakt, maar dit was van een ander kaliber, waardoor ik toch wel twijfelde. Maar een paar mails naar George, het lezen van de boeiende reisverhalen op de site en het horen van het verhaal van een vorige deelnemer, deden mijn enthousiasme stijgen en ik hakte de knoop door om me in te schrijven.
Meteen vatte ik de koe bij de horens en na een check-up bij een sportarts, begon ik gericht te trainen. Toch kon de goede voorbereiding niet beletten dat de onzekerheid, de zenuwen en de vraagtekens terug stegen met de minuut dat de datum van vertrek naderde … zou ik slagen ?  lees verder >


1200 km dwars door de Pyreneeën (Transpirinaika 2007)

“1200 km dwars door de Pyreneeën, is dat leuk dan?” “Das toch geen vakantie?” Dat waren een aantal opmerkingen toen ik vertelde dat ik uiteindelijk om was om mee te gaan met de Transpirinaika.
Met enige argwaan ging aan het begin van de heenreis de fiets in de aanhanger van de fietsbus; zou hij wel heel aankomen? Maar wat voor later belangrijker zou zijn: blijft hij heel en dan vooral de banden?
In de bus worden de eerste praatjes gemaakt over fietsen en voorbereiding, totdat rond tienen een slaappoging moet worden gedaan. Een uur of acht later sta je dan met je spullen bij een verlaten station en even later zit je te ontbijten op het perron.
Na een sterke bak koffie en foto's te hebben gemaakt op het strand, zit je dan op de fiets; nu gaat het beginnen. De eerste dag is een lange die vooral over asfalt gaat en zwaar is door de matige nachtrust en de afstand van meer dan 100 km. Gedurende de tocht zijn er delen over asfalt, maar off-road zijn er ook stukken die zo stijl en/of technisch zijn dat je moet lopen/klimmen met je fiets op je schouders. Dit hebben we vooral gedaan de dag in het gletsjerdal en het laatste stukje bij de terugkeer naar Frankrijk, waarbij je over steile paadjes moet klauteren met de fiets op je rug. lees verder >


Het was een uitermate geslaagde tocht! (Pallars Sobirà 2007)  

De weersomstandigheden waren perfect, de eerste dagen zelfs aan de warme kant, met meer dan 30 graden. We hebben alle routes gereden zonder afkortingen en dat is prima gegaan. Hoewel ik niet de perfecte voorbereiding heb gehad (ik kon toch wat minder trainen dan gedacht), viel het reuze mee. Uiteindelijk ging het iedere dag beter. Op de eerste dag helaas na een ½ uur al materiaalpech, een bout onder het zadel afgebroken, gelukkig werd er op ons eerste verblijfsadres een vervangende bout opgeduikeld en konden we toch verder rijden. Verder is het beperkt gebleven tot een paar lekke banden en een gebroken ketting, maar dat is uiteraard allemaal repareerbaar. Geen valpartijen of iets dergelijks. De overnachtingen waren prima geregeld, het eten was ook prima.
Al met al dus zeker geslaagd

juli 2007
Leo & Kees Groeneveld, Nieuwendijk


MTB Semi-standplaats 2007 

We hebben een uitstekende vakantie gehad. Om te beginnen een heerlijk weekje in Ascou. Hier hebben we de kermis van Tour de France meegemaakt en een paar leuke fietstochten gemaakt. Daarna via Andorra naar Tuixent. In Tuixent hadden we een heerlijke kamer aan een prachtig binnentuintje. Twee keer voortreffelijk gedineerd en ontbeten. Ook het lunchpakket was ruim voldoende. De gastheer en vrouw waren bijzonder vriendelijk en gastvrij. Prachtige omgeving en dorpjes. lees verder >


Peña Montañesa 2007 

Gelukkig is iedereen weer heelhuids terug in Nederland. Iedereen was helemaal enthousiast over de verlopen tocht. Al met al viel het speurwerk erg mee. De laatste 2 dagen waren ook erg indrukwekkend en die hebben de Spaanse Pyreneeen in onze vermoeide, voldane harten gesloten. De naam Col d'Extrême is op zijn plaats!
We waren erg blij met het bagagevervoer, zeker omdat er toch ook een aantal buitenbanden en remblokken versleten waren. Het meenemen van extra onderdelen en fietskleding is zeker geen overbodige luxe! De verblijven waren top en de maaltijden waren OK. Bedankt voor de goede organisatie en de interesse!

Met vriendelijke fietsgroet,

Peter Jansse en Amigos
Den Haag Juni 2007


Transfrontière 2007

De tocht is in één woord samen te vatten: Super! Afstanden en hoogtemeters net goed gedoseerd, meerdere leuke singletracks, allemaal zeer geslaagde refuges en geluk gehad met het weer. We hebben er echt van genoten. Ik stuur je later nog enkele foto's door. Alvast bedankt voor de vlotte samenwerking!

Groeten,

Steven Verdrengh
Everbergh, België Juli 2007


Reisimpressies VTT (Mountainbike) – 2010

Reisimpressies VTT (Mountainbike) – 2009

Reisimpressies VTT (Mountainbike) – 2008

—————————————————————

Reisimpressies VTT (Mountainbike) – 2006

Reisimpressies VTT (Mountainbike) – 2005

Reisimpressies VTT (Mountainbike) - 2004

Reisimpressies VTT (Mountainbike) – 2003