Pallars Sobirà, een pittig MTB-programma

Terwijl ik deze woorden toevertrouw aan mijn harde schijf, teisteren hevige herfststormen het dakraam. Wat is er dan mooier dan in gedachten terug te gaan naar die fantastische week in september in de Spaanse Pyreneeën. Een week van mooi weer, schitterende fietsroutes in een overweldigend natuurlijk decor.
Na fietsavonturen in de Alpen, Dolomieten en rond het Gardameer, besloten we dit jaar onze mountainbikes eens uit te gaan laten in de Spaanse Pyreneeën. Als je dan maximaal een week weg kunt en niet alles zelf wil regelen, kom je al snel bij Col d´Extrême terecht. Hierbij viel onze keuze op de tocht `Pallars Sobirà`, een trektocht van een week in het voor ons onbekende gebied ten zuiden van Andorra. Omdat we buiten het seizoen wilden gaan betekende dat wel dat we zelf voor ons bagagetransport moesten zorgen. Dat was echter geen punt, want ook bij onze vorige tochten was dat het geval en na een dag fietsen met een rugzak weet je al niet beter meer.
Van de gemaakte keuze hebben we geen moment spijt gehad. Zeven dagen lang genieten van prachtige (pittige) mountainbikeroutes door een ongerept en verlaten berglandschap. Met name de tweede dag waarbij we langs de rand van het natuurgebied `Aigues Tortes` fietsten en ruim 20 kilometer lang (!) op een hoogte reden van ruim 2000 meter, slechts vergezeld door schapen en tientallen gieren (wat moeten die toch van ons?) was indrukwekkend. Als je dan je fietsmaten als nietige stipjes voor of achter je ziet oplossen in een decor van reusachtige bergen, word je wel even stil. Een ander absoluut hoogtepunt was de vijfde dag, een etappe van ruim 70 kilometer met 2200 (positieve) hoogtemeters. Deze tocht begon in het fraaie plaatsje Tuixén en leidde ons via de Coll de Mola (1865 m) met een mooi uitzicht op het Pedraforca-massief, gevolgd door een afdaling naar Gósol, naar de hoogvlakte van El Collel (ruim 1900 meter). Daarna volgde een schitterende afdaling van ruim 20 kilometer naar Bagà, waarna ons nog een zeer pittige klim wachtte naar ons overnachtingsadres, de refuge Rebost, een prachtig gelegen en erg gastvrije berghut. Ook de fietsroutes op de andere dagen waren meer dan de moeite waard en als je je dan ’s avonds na een lange dag fietsen verwelkomd weet in een goed en gastvrij overnachtingsadres, wat wil je dan nog meer.
Kortom, een week om niet gemakkelijk te vergeten.
Voor een uitgebreid reisverslag (met hoogteprofielen!) kun je een mailtje sturen naar hans_mollen@wanadoo.nl.
Hans Mollen, ook namens Kees Liebregts, Henri van Geffen, Peter van de Sande en Hans Swaans.
september 2003