Hola Catalunya!, een 8 daagse trektocht in augustus 2004

Na eerst zelf via internet en bekenden wat gestunteld te hebben om een mooie route door de Pyreneeën te kunnen fietsen, kwam ik de site van Col d’Extrême tegen. Na wat correspondentie bleek het ook mogelijk om een custom-made programma te krijgen. Wij als studenten (mijn broer en ik) wilden al heel lang en graag in de bergen fietsen, maar dan wel zoveel mogelijk onverhard en eigenlijk voor niet al te veel geld. Hmm bij elkaar is het de vraag of het een echte studentenvakantie was, maar het was in ieder geval echt geweldig en veel waar voor je geld!!

Eerst hebben we zelf drie dagen door Andorra gefietst om de beentjes wat los te krijgen. Het bleek al snel dat we niet echt getraind waren voor dit soort “heuvels”. Daarna met de auto verder gereden naar de Spaanse kant van de Pyreneeën.

Globale beschrijving van de route:
’s Middags aangekomen in Arsèguell, waar we de bagage verdeelden over de fietsen volgens het principe lazt (laat alle zooi thuis), zodat je met zo weinig mogelijk toch die tocht kan rijden. Dat betekende toch dat we allebei met twee achtertassen (zij het halfvol) en een stuurtas reden. De dagtochten varieerden van 55 tot 80 km, met een verschil in hoogtemeters tussen de 1200 en de 1800. Voor ons was het best pittig maar wel goed te doen. De toch was uitgezet met vertrek- en beginpunt Arsèguell. De ervaring voor ons om door de bergen te fietsen was echt geweldig, de natuur echt overweldigend en de onverharde paden goed te fietsen en leuker dan asfalt. Onder elkaar hadden we kreten als wow huge! En, dit kan je echt niet vastleggen wow… etc. dit moet je gewoon een keer meemaken!

Even een beschrijving van een dag fietsen:
70 km gefietst, 1400 h-Meters, tijdsduur 5 uur en 17 minuten, 49 km onverhard.
‘s Ochtends stijf van de vorige dag. Het weer is weer prachtig. Lekker koel nog op deze hoogte. Mooie cirkel gereden om Pla de la Font heen, zodat we niet helemaal dezelfde weg terug hoefden te fietsen. Het was al snel warm. Doorgereden naar Espot. Bij 1300 meter waren we al aardig moe en moesten we nog naar 2300! onverhard. Hele stukken meer dan 10% en niet harder dan 5 km per uur. Echt wel zwaar, maar de natuur was ook hier weer supermooi. Eindelijk een beetje uit de begroeiing en wat zicht op het einde van het dal. Toch maar even een lange pauze gehouden in het “gierendal”. We zagen er ongeveer 30. Om 14:00 Catalaanse broodjes gegeten en een rustpauze gehouden om wat bij te komen. Het water was bijna op en de volgende fuente (kraantje) was na de col. Dan maar even water gehaald bij een beekje.
De col!! Dit was echt gigantisch zo mooi, we zagen weer del Cadi! En de col waar we twee dagen geleden 1200 meter afdaalden. Sprinkhaan gezien van 7cm! Mooie wervelwind van ongeveer 10 meter hoog is best een mooi gezicht. En dan de hoogweg: 20 km lang op een hoogte van meer dan 2 km en maar genieten van het uitzicht en het onverhard +/- vlak fietsen! Huge! Best wel wat mensen tegengekomen met jeeps en quads. Als je ooit gaat fietsen in de Pyreneeën, dan denk ik dat dit een van de mooiste stukjes is. Het lijkt net een vloerkleedje af en toe, maar dan pas zie je dat het stipje in de verte op jouw hoogte een jeep is. Dan een wilde afdaling van 1000 m. Met bagage achterop een hele belevenis zeker als je een beetje springt en slipt. We waren best wel op aan het eind van deze dag. Maar we zullen deze dag herinneren!

Aangekomen in Tacita, refuge waar het eigenlijk best druk en gezellig was. We aten nooit alleen en we zagen de hele tijd mensen. Na zo’n dag gaat is alles lekker, maar ik weet zeker dat het hier ook echt superlekker was. Soep vooraf, en heel heel errug lekkere soep!. Verder kip met pasta en sla. En als toetje een stuk fruit. En natuurlijk eet je na zo’n dag de hele schaal leeg ook al wordt deze nog een keer bijgevuld.

Een echte aanrader die Pyreneeën!

Groet,

Martjan en Matthijs Pols
augustus 2004