Het beloofde avontuur is zeker niet uitgebleven, integendeel !

Via enig zoekwerk op internet stootte ik per toeval op de website van Col d'Extrême. De geboden formule sprak me wel aan en na het opvragen van wat bijkomende informatie heb ik de reis geboekt.
Het beloofde avontuur is zeker niet uitgebleven, integendeel !

Na een voorspoedige en vrij comfortabele busreis, arriveerden we voor dag en dauw aan het verlaten en flauw verlichte stationnetje van Hendaye. Hier stonden de twee begeleiders, George en Ad alsook twee andere deelnemers, ons op te wachten met een geïmpoviseerd maar zeer stevig ontbijt. Bij het eerste ochtendgloren hebben we dan ons ijzeren ros ter hand genomen voor een fotoshoot op het strand van Hendaye en dan … de fiets op voor eerste van de ongeveer 1200 kilometers.

Elke rit werd uitgebreid gedocumenteerd door een roadbook met gedetailleerde routebeschrijvingen en kleurenkaarten. Bovendien gaf George 's morgens graag meer tekst en uitleg over de te rijden route, zodat verkeerd rijden tot een minimum beperkt werd. Om het avontuur nog wat te vergroten, moest de fiets af en toe letterlijk ter hand genomen worden om enkele onberijdbare paden te bedwingen. Soms ging dit gepaard met wat gevloek, maar aan het eind van de klim was de beloning meestal groot. De vergezichten bovenop de cols zijn gewoon onbeschrijflijk en zorgen ervoor dat het leed gauw vergeten wordt. De logica wil bovendien dat er na een beklimming een afdaling volgt; met snelheden tot ver boven 40 kilometer per uur raasden we de onverharde wegen naar beneden, onderwijl tussen het loslopende vee laverend.

Ook de inwendige mens werd onderweg zeker niet vergeten. Waar mogelijk en dit overwegend op de meest idyllische plaatsen, werd de lunch door de begeleiding voorzien; vers stokbrood belegd met lokale vleesspecialiteiten of kazen, aangevuld met liters suikerhoudende dranken en als toetje zongerijpte Spaanse sinaasappelen of meloenen. In afgelegen dorpjes, slapend onder de Spaanse zon, waar de spreekwoordelijke tijd was blijven stilstaan, werd de gelegenheid eveneens te baat genomen de vochtvoorraden wat aan te vullen. Als er een terrasje voorhanden was, werd de plaatselijke middenstand niet vergeten; zoniet volstond het ruimschoots de drinkbussen te vullen aan de vele "fuentes".

Als je dan na 15 ritten, 1200 kilometer en 28000 hoogtemeters, de middellandse-zeekust bereikt, is de voldoening ongelooflijk groot. Alle moeilijke momenten, het afzien en de lekke banden, zijn in één tel verdwenen bij de sensatie de tocht tot een goed einde gebracht te hebben.

Echt een aanrader voor wie een stevig mountainbike-avontuur zoekt !

Jan Vantieghem
Oktober 2004