Reisimpressies Randonneur 2002 en 2003

2003

Cerdagne – Fos – Cerdagne, per ATB

Wij, man en vrouw van rond de 50, hebben een paar jaar geleden de ATB ontdekt. Daarvoor hebben we veel getoerd op de racefiets en veel bergwandelingen gemaakt. De ATB biedt ons, met name buiten Nederland, "the best of both".
Een trektocht met de ATB werd het dus in de zomer van 2003, maar dan wel op een redelijk comfortabele manier, dat wil zeggen zonder de last van een kampeeruitrusting op de bagagedrager(s).
Omdat we zouden overnachten in redelijk comfortabele onderkomens hebben we de bagage beperkt gehouden: ieder 2 Ortlieb achtertassen (2 grote en 2 kleine tassen) met ca. 8 resp. 10 kg en ieder een rugzakje met camelbag. Dit heeft prima voldaan.

Wij zijn geen "prestatiefietsers"; we fietsen niet om zoveel mogelijk kilometers en/of hoogtemeters te maken, maar om al fietsend te genieten van de natuur en alle andere leuke dingen die op ons pad komen. Voor de goede orde: een flinke inspanning hoort er wel bij!

In overleg met Col d’Extrême, hebben we een traject ontwikkeld voor 13 dagen fietsen en 2 rustdagen. Uitgangspunt voor ons was om zoveel mogelijk te fietsen over onverharde wegen en paden.  lees verder >


Zwaar en mooi

Ik ben weer terug, veilig en wel, en ook al weer uitgerust.

De tocht is me erg goed bevallen, het was zoals ik het me had voorgesteld.
Zwaar en mooi. Vooral de onverharde wegen vond ik geweldig, maar die waren natuurlijk ook (meestal) wat zwaarder.
Er waren wel wat dingen veranderd, maar eigenlijk was de routebeschrijving altijd afdoende, en meestal zeer goed.
 
De dagetappes waren voor mij juist goed te doen, ik heb soms wel de makkelijker variant gekozen.
Ook had ik in het begin nog te veel bij me, maar ik heb na de vierde dag een groot pakket gemaakt en dat naar Nederland gestuurd.
De gîtes waren luxer dan ik dacht, wat helemaal niet verkeerd was!

In ieder geval erg bedankt,
Het was allemaal perfect geregeld!

Eefje Corpeleijn   Randonneur Coast to Coast, Oost – West        augustus 2003


"Caldégas – Caldégas", een waanzinnig fraaie tocht

Via een pakket folders van de Fietsvakantiewinkel werden wij attent gemaakt op de nieuwe reisorganisatie “Col d‘Extrême”. “Voor de sportieve en avontuurlijk ingestelde fietser”, stond er op de folder. Klonk veelbelovend! Na wat over en weer te hebben gemaild zijn we gaan kijken in Rotterdam waar door middel van een diapresentatie uit de doeken werd gedaan waarom men zo gesteld is op de Pyreneeën.
Het enthousiasme en de gedrevenheid alsmede de prachtige natuur, rust en leegte op de dia’s deden ons onmiddellijk besluiten om een tweeweken durende reis te boeken.
Omdat wij met eigen vervoer zouden gaan heeft Col d'Extrême een geheel nieuwe reis samengesteld. Start in Caldégas, nabij Font Romeu, en dan via de Spaanse kant rondom Andorra via de Franse kant weer terug naar Caldégas. lees verder >


Randonneur trektocht oostelijke Pyreneeën, voorjaar 2003

Gîtes
Deze overnachtingsgelegenheden, hoewel niet onbekend, kende ik nog niet persoonlijk. Zijn me zeer goed bevallen en is voor herhaling vatbaar. Vooral buiten het hoogseizoen ideaal.
Maaltijden, lunches en pique-nique zonder meer perfect. Pique-nique zelfs over het algemeen té royaal en daardoor van “groot gewicht”.
Overal: aardige, hulpvaardige mensen met tijd!

De rustdagen met mogelijkheid tot het maken van bergwandelingen waren goed gekozen en ik heb ter plekke goede wandeltips gehad. In Rieutort ben ik zelfs door de nog jeugdige gastheer gebracht en gehaald van en naar een door hem voorgesteld, wat verder afgelegen wandeltraject.

Fietsroutes
Duidelijk, goed en over het algemeen zeer verkeersarm, wat erg prettig fietst. Afstanden eenvoudig te doen en niet te zwaar. Ik heb me niet altijd aan het roadbook gehouden en aldus een enkele keer een wat langere route gekozen, bijvoorbeeld om een extra terraspauze te kunnen houden (met name ’s ochtends neem ik graag de tijd voor een koffiepauze) of vanwege een voor mij interessante bezienswaardigheid.
De onverharde weg naar ND du Coral vond ik eigenlijk te slecht voor mijn splinternieuwe randonneur en meer geschikt voor ATB-werk.
Het gedeelte in Spanje tussen Ripoll en Camprodòn vond ik vanwege het autoverkeer wat minder aantrekkelijk. Overigens: mijn inziens kan het fietsen in Frankrijk in geen enkel mij bekend land worden geëvenaard.

Concluderend
Ik ben uitermate tevreden over het gebodene, met een gunstige prijs/kwaliteits- verhouding en ik heb een zeer geslaagde tocht achter de rug. De afwisseling van fietsen en bergwandelen is me goed bevallen. Nadeel: het meenemen van wandelschoenen op de fiets.
Mogelijk zal ik nog een keer gebruik maken van Uw expertise. Jammer dat U enkel de Pyreneeën als reisdoel hebt, maar ook wel weer een voordeel.
Met vriendelijke groet,

Marten Bethlehem
Coevorden, juli 2003


2002

Coast to Coast

Deze reis was voor ons de eerste in georganiseerde vorm. Normaal bepalen we alles namelijk zelf, maar nu deed Col d'Extrême dat voor ons en het is ons prima bevallen. In vergelijking met meer primitief kamperen hadden we het niet te onderschatten voordeel van minder gewicht op de fiets plus het comfort van een bed om in te liggen, een stoel om op te zitten en het feit dat er na afloop van de dagelijkse slijtageslag voor ons werd gekookt.
De tocht verliep prima. De eerste dag was alleen over asfalt en was voor mij zwaar, omdat ik niet had getraind. De volgende dag was ik al ingetrapt, waardoor ik meer van de natuur kon genieten. Deze dag gingen we voor het eerst off road, over fijn gravel zonder al te hoge stijgingspercentages. Als alle off road tracks zo zouden zijn zou het een makkie zijn, maar niets was minder waar. Zo moesten we de dag daarna al van de fiets om dwars door de bossen, steil omhoog, een pad (een gravelpiste) zien te bereiken, vanwaar we de Port Larrau moesten beklimmen. lees verder >


 "Borderhopping" oostelijke Pyreneeën

In het voorjaar 2002 besloten Ingrid en ik op fietsvakantie te gaan naar de Pyreneeën. We hadden 3 weken en daarin wilden we ook een bezoek brengen aan mijn zus, die in La Pobla de Segur woont.
Het was geen toeval dat we over deze reis kontakt kregen met George Gussenhoven van Col d’Extrême. Als collega hoorde hij over onze plannen en hierover was hij bijna nog enthousiaster dan wij zelf. Na een avondje brainstormen over onze ideeën en wat wij wel en niet wilden, kwam er een prachtig plan over de te volgen route en de diverse mogelijkheden voor overnachtingen. Het was zorgvuldig uitgevoerd met diverse detailkaarten en alternatieve routemogelijkheden.
Ondertussen spraken we af dat wij onderweg nog gegevens zouden verzamelen en ook was er inmiddels al kontakt met mijn zus in Spanje voor enkele hand en spandiensten daar ter plekke. Op deze manier konden we ook nog van betekenis zijn voor Col d’Extrême.
Het werd een erg mooie reis met start en eindpunt in Perpignan, waar we met de fietsbus naar toe waren gereisd. Door de aanwijzingen van Col d’Extrême kwamen we over juist die kleine, rustige en vaak onverharde bergwegen die we anders zelf maar moeilijk zouden kunnen vinden. En na een dag van zweten en genieten was het warme welkom op de diverse unieke overnachtingsplaatsen een genot. Wij kunnen daarom niet anders zeggen dan dat onze samenwerking en keus voor Col d’Extrême bijzonder goed is bevallen. En dat is zeker te danken aan de enorme parate kennis over de Pyreneeën, een prachtig berggebied waar je regelmatig nog een dag rond kan fietsen zonder een (of misschien een enkele) auto tegen te komen. Een aanrader!

Ingrid en Wim
juli 2002


Pyreneeën Coast to Coast augustus 2002

Begonnen aan de Oostkant van de Pyreneeën, zien we het kollosale bergmassief al gauw opdoemen. Eenmaal in de bergen raken we na een dag of twee gewend aan de sportieve afwisseling van (zeer) pittig klimmen, genieten van overdonderende uitzichten en spannende, lange afdalingen.
De verdeling verhard – onverhard is uitgebalanceerd, bovendien hebben we de keuze om allerlei alternatieve by-passes niet of juist wel te volgen.
De overnachtingsadressen zijn zeer gezellige onderkomens, waar we in groepen wisselend in samenstelling en grootte allerlei Spaanse en Franse gerechten krijgen voorgeschoteld. Bovendien bieden de meeste adressen ook de mogelijkheid een lunch mee te nemen. Kortom, de aankomst na een uitputtende tocht in een ongedwongen en persoonlijke atmosfeer is ons goed bevallen. Hét voorbeeld dat we hier met de tegenpool van massatourisme te maken hebben is het volgende: tijdens onze vijfde dag werd Simon ziek; onze gastvrouw heeft toen het ontbijt aangepast en een speciaal drankje bij de familie opgehaald om hem wat aan te laten sterken; vervolgens zijn we door de eigenaar van het volgende adres aan de voet van de col opgepikt en naar boven gereden.
Een optelsom: sportiviteit + heerlijk weer + er wordt voor je gekookt + de prachtige natuur en minus het niet mee hoeven zeulen van tent en overmaat bagage, hebben onze tocht richting Hendaye tot een succes gemaakt! Voor herhaling vatbaar dus.

Pieter & Simon
september 2002  


"Bourgondische" vakantie in de Pyreneeën

In september 2002 waren wij in de oostelijke Pyreneen op een door Col d'Extrême georganiseerde reis. Deze organisatie heeft natuurlijk geen hand in de prachtige natuur en cultuur (wij bezochten o.a. verschillende plekken van de Katharenroute) in deze regio. Maar ze weten wel langs die routes prima adressen uit te zoeken voor overnachtingen. Voor ons waren dat zeker hoogtepunten (figuurlijk dan) van de vakantie! Na een dag vol inspanningen, werden wij iedere avond weer verwacht. De reserveringen waren dus goed overgekomen. Ons bedje was gespreid, maar op de adressen waarvan dat van tevoren was aangegeven, moesten we zelf nog onze lakenzakken onder dekens schuiven.
Heerlijk in de avondzon het diner afwachten met een boekje of de route van de volgende dag alvast bestuderen. Vaak kregen we van de gîte-beheerder/ster daarbij een locaal drankje, een Port-achtige wijn. Daarna aten we gezamenlijk met de andere gasten aan een grote tafel. Altijd soep, goed voor de vochthuishouding, salade, een hoofdgerecht, en af en toe Franse kaas voorafgaand aan het zoete toetje. Aan tafel werd vaak Frans, Spaans en Engels tegelijk gesproken en soms Nederlands. Omdat we met opzet niet hadden gekozen voor de mogelijkheid van een uitgebreid ontbijt, was het petit déjeuner echt Frans: koffie, stokbrood en jam (en soms muesli). Maar als je dan het lunchpakket zag (wij hebben dat steeds laten verzorgen), dan was dat stokbroodje ruim voldoende. Iedere gîte had weer een andere verrassing in de casse-croute!
Dus als je naast de buitensport ook van het goede leven houdt, dan zijn alle adressen waar wij overnacht hebben een aanrader.

P. van Gent en R. Ukkerman
september 2002


Reisimpressies Randonneur 2010

Reisimpressies Randonneur 2008 & 2009

Reisimpressies Randonneur 2006 & 2007

Reisimpressies Randonneur 2004 & 2005

————————————————————