Cerdagne – Fos – Cerdagne, per ATB

Wij, man en vrouw van rond de 50, hebben een paar jaar geleden de ATB ontdekt. Daarvoor hebben we veel getoerd op de racefiets en veel bergwandelingen gemaakt. De ATB biedt ons, met name buiten Nederland, "the best of both".
Een trektocht met de ATB werd het dus in de zomer van 2003, maar dan wel op een redelijk comfortabele manier, dat wil zeggen zonder de last van een kampeeruitrusting op de bagagedrager(s).
Omdat we zouden overnachten in redelijk comfortabele onderkomens hebben we de bagage beperkt gehouden: ieder 2 Ortlieb achtertassen (2 grote en 2 kleine tassen) met ca. 8 resp. 10 kg en ieder een rugzakje met camelbag. Dit heeft prima voldaan.

Wij zijn geen "prestatiefietsers"; we fietsen niet om zoveel mogelijk kilometers en/of hoogtemeters te maken, maar om al fietsend te genieten van de natuur en alle andere leuke dingen die op ons pad komen. Voor de goede orde: een flinke inspanning hoort er wel bij!

In overleg met George, de man achter Col d’Extrême, hebben we een traject ontwikkeld voor 13 dagen fietsen en 2 rustdagen. Uitgangspunt voor ons was om zoveel mogelijk te fietsen over onverharde wegen en paden.
Wij zijn vanaf de Frans-Spaanse grens bij Bourg-Madame globaal ten zuiden van Andorra door Spanje gefietst. Het meest westelijke punt was Vielha, waar we Frankrijk weer zijn ingedoken en via Saint Girons, het Pays de Sault en de Cerdagne zijn teruggefietst naar ons startpunt, waar we de auto hadden achtergelaten. In totaal hebben we zo’n 800 km gefietst, met ca. 15.000 hoogtemeters.

De dagafstanden varieerden van 40 tot 100 km, maar meestal is niet het aantal kilometers bepalend voor de zwaarte van de tocht maar het aantal te overbruggen hoogtemeters (in ons geval meestal zo’n 1200 meter per dag) en de staat van het pad/de weg. Een mooie piste gaat nu eenmaal sneller dan een smal pad met grote, losse keien. Een andere, niet te onderschatten factor is het weer: In ons geval speelde de hitte aan de Spaanse kant en de mistige omstandigheden aan de Franse kant ons enkele keren parten.
Op een enkele dagetappe na – die naar onze smaak te lang was en te veel asfalt bevatte – was het een fantastische tocht. Waarom?
Natuurlijk vanwege de geweldige omgeving en de rust, ondanks het feit dat we de tocht hebben gefietst in het tweede deel van juli.
Tot zover geldt dit voor veel meer fietstochten. De combinatie met de bijzondere overnachtingadressen maakte het echter tot een onvergetelijk tocht. Deze adressen waren zo bijzonder vanwege de – ALTIJD – prachtige ligging en vanwege de hartelijkheid van de mensen die ons hebben ontvangen.
Waar maak je het mee dat je in de logeerkamer van de verhuurder van de gîte slaapt, omdat hij dat gewoon veel gezelliger vindt (en nieuwsgierig is naar "les amis de George")? Wij hadden ook nog nooit overnacht in een ezelboerderij in een kamer die (letterlijk) rondom een rots was gebouwd en we hadden ook niet eerder kwarteltjes en cargolade (slakken van de grill) gegeten, met liefde speciaal voor ons klaargemaakt. En niet te vergeten de overnachting in het piepkleine Arsèguell, waar we verbleven met zo’n 30 kinderen die een uitvoering instudeerden voor het (wereldberoemde!) jaarlijkse accordeonfestival.
Wat ons ook opviel was dat onze gastheren en gastvrouwen zo geïnteresseerd waren in wat wij nou precies fietsten, wat er op ons pad kwam, enz.

Zat het wel eens tegen? Ja, het zat ook wel eens tegen. Er zijn momenten geweest waarop we de weg kwijt waren en behoorlijk hebben rondgedoold om de route weer op te pakken. Er is ook een etappe geweest (nota bene op onze verkapte rustdag) waar het pad zó steil, smal en rotsig was dat we met z’n tweeën een fiets steeds een stukje omhoog moesten duwen/tillen en vervolgens hetzelfde moesten doen met de andere fiets, en dat alles in de bloedhitte. Overigens: als je dit leuk vind: in de George de la Frau moet je wezen!
En een van ons was ook nog een dag ziek, maar gelukkig was er een Spaanse fietser die ons – op verzoek van de eigenaar van de refuge – een eindje op weg heeft geholpen naar de alternatieve route voor die dag.

Kortom: wij hebben een geweldige vakantie gehad en hebben veel waardering voor George, die door zijn persoonlijke contacten en zijn grote kennis van het gebied onze wensen uitstekend heeft vertaald in deze tocht.
De volgende zomer gaan we op herhaling, een andere tocht en nog een week langer, misschien wel coast to coast.

Roswitha en René van Wersch
juli 2003