Atlantische Oceaan-Middellandse Zee, De Spaanse kant

Na een aantal jaren vakanties met de racefietsen in de Franse Alpen en de laatste jaren de Italiaanse Dolomieten wilden we eens iets anders. Het zou ook het eerste jaar zomervakantie zonder de kinderen worden, dus konden wij volledig onze eigen keuze maken. Een latente wens die al langer bestond was het maken van een fietstocht, het liefst met zijn tweetjes door de Pyreneeën. Via oriëntatie op de Bike Motion, fietsbladen kwamen we op een dag op de site van Col d’Extreme terecht en we ….waren enthousiast en verkocht.  De kleurrijke bloemlezingen en verhalen maakten ons nog enthousiaster en gingen mailen met George, wat onze wensen waren en wat hij ons daarin zou kunnen bieden. Na meerdere mailwisselingen werd het steeds duidelijker we wilden de “ Transpirinaika doen “. We kwamen via George aan mailadressen van mensen die de tocht dit jaar of vorig jaar hadden gedaan en ook door hen werden verder geïnfecteerd. We begrepen intussen dat we een tocht op maat konden aanvragen en dat bijna alles realiseerbaar was.

We waren er vroeg bij en dus ook m.b.t. de boekingen zouden er geen problemen ontstaan. Toen onze fietsdealer in november 2 avonden voor genodigden organiseerde waar alles in de winkel voor 50% weg mocht, waren we zo gelukkig 2 geweldige fietsen voor half geld te kopen. We kochten 2 Idworx, easy travelers waar we mee zouden gaan fietsen. De oude Agu tassen die op zolder lagen werden tevoorschijn gehaald en aan een eerste inspectie onderworpen. De vakanties werden vastgelegd en we hadden zin in het seizoen na de jaarwisseling waarin we ons zouden voorbereiden op deze fietsvakantie, zoals we ons eerder voorbereidden op b.v. de Marmotte of de Marathona Dolomiti. Met dien verstande dat we wat vaker de nieuwe fietsen zouden gaan proberen i.p.v. erop uit te trekken met de racefietsen. In het voorjaar hebben we een week in Sauerland gefietst weliswaar zonder bepakking maar wel bijna alles off the road en met stijgingspercentages tot aan 20%, kortom een goede test en voorbereiding.  Voor  de vakantie hadden we o.i. voldoende fietskilometers in de benen, “we waren er klaar voor”, maar desondanks bleef het spannend. Want met zwaardere fietsen, ook onverhard en met bagage in de bergen was toch weer even iets anders dan op een superlicht racefietsje.We testen wat er allemaal mee zou moeten en het verbaasde ons dat we het met alleen de achtertassen zouden kunnen doen, voor 3 weken minimale bagage was het ruim voldoende..

Met George hadden we 3 rustdagen afgesproken op een totaal van 3 weken. Achteraf kan dit ook iets minder want op 2 van die  dagen gingen we toch wel weer fietsen, temeer omdat het roadbook ook steeds  voorzien was van uitdagende dagtochten. Maar toch een dag even niks kan lekker zijn, even een dagje zwemmen in een rivier of plaatselijk zwembad geeft even   een heel ander vakantiegevoel.Ook spraken we af dat we ongeveer 30% onverharde  wegen in de reis zouden opnemen. Uiteindelijk hebben we 1250 km gereden waarvan  350 km onverhard en totaal ongeveer 24000 hoogtemeters. We zijn nooit echt fout  gereden, daar zijn het roadbook met de gedetailleerde kaarten en de “dagkaartjes“  voor op het stuur tegoed voor.Vooraf vertelde men ons dat het in augustus eigenlijk te warm en te druk zou  zijn maar onze ervaringen waren anders. De eerste week hadden we opvallend veel  regen en steeg de temperatuur nooit boven de 25 graden en de laatste 2 weken waren wat het weer betreft ook OK, zo tussen de 25-30 graden en met veel zon. Ook de drukte viel erg mee. Een enkele keer moesten we een kort stukje over  een drukke weg en was het oppassen geblazen met hard rijdende auto’s vlak  naast je (zeker wanneer je een tunnel treft kan het even spannend zijn), maar dat waren uitzonderingen. Een voordeel van even heel druk is direct dat je de enorme rust op kleinere wegen erna en de weidsheid in de bergen wederom erg gaat waarderen.Achteraf gezien hebben we een fantastische vakantie gehad met helemaal geen  pech onderweg, leve onze Idworx! Het was afwisselend met  veel verschillende impressies van hoe wonderschoon de natuur er kan zijn, bos,  bergen en rivieren en gorges, van mooie kleine soms bijna uitgestorven dorpjes tot de enorme verlatenheid in de bergen. In de diep uitgesleten gorges is het  vaak paradijselijk, stil en fantastisch om even te relaxen en te zwemmen.

Het was iedere dag, hoe gezellig de mensen op de verschillende accommodaties ook waren, of hoe idyllisch de berghutten soms ook gelegen waren, een genot om weer op het zadel te zitten met de voeten op de pedalen en de bagage achterop. Het gaf iedere dag een heerlijk vrij gevoel en een soort onafhankelijkheid, maar ook een prettige onwetendheid over wat die dag weer voor moois zou gaan brengen, waar de overnachting zou gaan plaats vinden, wie je er zou treffen, hoe het eten er zou zijn, welke nationaliteiten we er zouden treffen, enz.De ene dag aten we met 10-12 mensen aan een grote tafel,. Altijd weer verrassend. Soms was de accommodatie erg goed maar het eten weer wat minder, of andersom, maar over het algemeen was alles steeds OK. Soms was de taal een probleempje,  omdat de Spanjaarden weinig tot geen andere taal spreken maar met creativiteit  en de altijd aanwezige gastvrijheid en vriendelijkheid kwamen we er altijd uit. Meerdere keren hadden we het idee dat de mensen je extra wilden “verwennen”.  Soms waren we de enige gasten en werden we uitgenodigd bij het gezin in huis aan tafel mee te eten in plaats van in de aanwezige eetzaal. Kortom spannend en steeds verrassend.De routes maken de reis ook waardevol, je kunt in een gebied waar je niet goed  genoeg bekend bent nooit al die mooie weggetjes en plekjes vinden, je zou erveel van missen wanneer je geen gebruik maakt van deze formule en de kennis van het gebied van George. Het is eigenlijk relaxt, je hoeft alleen maar te fietsen en steeds weer wordt er voor je gekookt en je hoeft bijna geen boodschappen te doen. Alleen soms voor een picknick maar dan ook alleen wanneer je door een dorpje zou komen, omdat je het op andere dagen mee krijgt van het overnachtingadres.

Kortom: aan alles is gedacht, wat het voor ons tot een fantastische ervaring en vakantie heeft gemaakt die zeer waarschijnlijk in deze vorm voor herhaling vatbaar is. Vooraf hebben we met een aantal ervaringsdeskundigen contact mogen hebben via de mail en dat heeft ons in meerdere opzichten geholpen,  al was het alleen maar dat het enthousiasmeerde. Dat willen wij eventueel ook doorgeven aan derden die op de site kijken, dit verslag lezen en geïnteresseerd zijn in ons verhaal.Tot slot daarom ons mailadres onderaan dit verslag, waarbij we ook een aantal  foto’s bijvoegen en aan George om te kijken welke hij wil plaatsen op de site.George bedankt, Col D’extreem succes.

Arie van der Meer en Tineke Ottens,
zomer 2006.
arie.tineke@hetnet.nl tel 0592-412003