Ook een pluim voor de hoteliers, het was geweldig!

Fietsvakantie met Col d’Extrême 2008

Vrijdag 20 juni vertrekken wij, Theo en Lodewijk, vanuit Langeraar naar de Pyreneeën, voor de fietstocht Luz-Ardiden – Portet d’Aspet.
Wij komen zaterdag 21juni in Fos aan en worden al opgewacht door Philippe, de groep Belgische fietsers die met ons mee fietsen zijn ook al aangekomen en het klikt meteen al goed, dus geen zorgen voor de komende week.
 
Zaterdag 21 juni
Lodewijk en Theo zijn ‘s middags meteen al een rondje gaan fietsen om de stramme benen een beetje los te rijden, want 1300 km in de auto is ook niet alles.
Na 14 kilometer doemt de Col du Portillon op en dan gaan we voor het eerst een Pyreneeëncol beklimmen; dat is toch wel wat anders dan in de Alpen fietsen: dit is kort en steil, in de Alpen gaat het wat langer en meer geleidelijk omhoog .
Maar eenmaal boven geeft het toch weer een heerlijk gevoel en wij beschouwen dit als een opwarmertje van 46 kilometer, want morgen gaat het dan echt gebeuren.
 
Zondag 22 juni
Na een goed ontbijt en alles in orde gemaakt te hebben vertrekken wij dan voor de eerste etappe.
Het is erg warm (boven de 30°C) dus veel drinken vandaag en in het begin maar rustig aan doen is het motto want we weten niet wat ons te wachten staat.
Eerst de Col du Portillon en die ging meteen al een stuk vlotter dan gisteren,
dus toch maar goed dat we wat ingereden hebben.
Na een mooie afdaling richting Bagnères-de-Luchon begint de klim naar de Peyresourde en die zal ± 13 km duren, maar met deze temperaturen is het nu al zwaar en vooral steil.
 
Nu kiezen wij voor de zware variant en gaan verder naar Estarvielle om de beklimming van de Col d’Azet te doen en na 7 km komen wij gebroken met onze Belgische vrienden boven. Het is een klaagzang van dorst, kramp en ander malheur maar we hebben het toch gered.
Het is nu nog alleen maar afdalen en dan komen wij voor onze 2e overnachting uit in het dorpje Vielle-Aure nabij Saint Lary-Soulan. Het is hier goed vertoeven met een heerlijk zwembad en een heerlijk glas bier. We hebben hier echt goed gegeten en nog een gezellige avond gehad.
In het totaal hebben wij vandaag 77 km gereden en het was erg wennen met het fietsen in de Pyreneeën.
 
Maandag 23 juni
Vandaag kunnen we kiezen om diverse routes te rijden.
De dag van gisteren heeft bij onze Belgische broeders meer te weeg gebracht dan gedacht en zij besluiten om het vandaag wat rustig aan te doen .
Theo en Lodewijk zijn van plan om de route te gaan rijden die voor vandaag is uitgeschreven.
Wij starten vanuit Veille-Aure om te klimmen naar Pla d’Adet op een hoogte van 1680 m.
Het is wederom een prachtige dag met hoge temperaturen. We gaan rustig van start en na een paar km klimmen zit het tempo er behoorlijk in. Na zo’n 12 km komen we boven aan op Pla d’Adet, waar niets is te beleven; je kan merken dat het een echte wintersportplaats is.
Wij besluiten om dan de Col de Portet te beklimmen, maar na enkele km’s keren we om omdat het wegdek zo slecht is dat het niet verantwoord is om door te gaan want je moet ook nog een keer afdalen.
We dalen af naar Saint Lary-Soulan en vervolgen me de beklimming naar Piau-Engaly op een hoogte van 1870 m. en ongeveer 11 km klimmen.
Het is een prachtige klim met veel erg steile stukken en de laatste 3 km veel haarspeld- bochten.
Er is ook boven niet veel te beleven en er is zelfs geen tentje open om wat te eten of drinken, dus gauw afdalen en zorgen zo snel mogelijk naar huis en lekker verkoeling te zoeken in een biertje en een heerlijke duik in het zwembad.
Het was weer een prachtige dag waar we dan ook erg van genoten hebben en na 67 km laat het diner ons ‘s avonds heel lekker smaken.
Het hotel waar wij logeren heeft zeker een compliment verdiend wat betreft gastvrijheid en het eten dat heel goed verzorgd is.
 
Dinsdag 24 juni
Dit is een verplaatsingetappe op weg naar Gripp aan de voet van de Col du Toumalet.
Het hele gezelschap is ‘s morgens om 8 uur wakker en neemt gezamenlijk het ontbijt; dat betekent goed eten want het wordt een intensieve dag.
Het weer is echt weer prachtig en we gaan vol goede moet op pad naar het eerste obstakel deze dag de Col d’Aspin.
We rijden richting Arrau en vanuit het dorp begint de beklimming, het gaat vrij rustig omhoog en je kan daar ook een lekker tempo blijven rijden.
Na 12 km klimmen komen we boven op de Aspin op een hoogte van 1489m, ieder in z’n eigen tempo en wat ik wel moet zeggen de Belgen hebben er flink het tempo in en links en rechts komen ze me voorbij rijden en ik maar denken: “goh wat gaat het lekker”.
Lodewijk had het helemaal naar zijn zin en is als eerste op de col.
Boven op de col is het heel erg mistig en worden we zeer warm onthaald door een kudde geiten die meteen aan diverse benen beginnen te likken.
Na een paar km dalen nemen we de afslag naar Col de Beyrède die op een hoogte van 1417m ligt het is een zeer slechte weg met kuilen en los grind. Na diverse obstakels genomen te hebben dalen we af naar Arrau waar we gezamenlijk wat eten en drinken.
De Belgen, die vinden dat ze wel genoeg hebben gedaan, gaan met elkaar richting overnachtingsplaats en Lodewijk en Theo besluiten om de tocht af te maken.
We rijden richting Guchen en in het dorp treffen we een wat slingerende weg die erg steil is. We beginnen aan de beklimming van Hourquette d’Ancizan. Het is een vrij steil en beboste beklimming maar eenmaal boven is het er schitterend: wat een natuur! Het is hier 1564m hoog.
Je hoeft hier niet uit te kijken voor auto’s maar meer voor koeien, paarden, geiten, ezels en alles verder wat zich op vier poten voortbeweegt.
Na een schitterende afdaling gaan we richting Sainte Marie-de-Campan, waar we de voet van de Tourmalet treffen. We moeten nog vier km rijden, maar het is hier meer vals plat tot aan ons volgend overnachtingsadres.
De verwelkoming is overweldigend: er is namelijk maar één Belgische vriend die ons opwacht. Wat blijkt: de heren zijn de weg kwijt geraakt en ze worden in groepjes thuis gebracht door het buske van Stein.
Na een stevige maaltijd die heerlijk smaakt en een avond voetbal (EK) gaan we heerlijk het bed opzoeken, want morgen moeten we de Tourmalet bedwingen.
 
Woensdag 25 juni
Vandaag de rit met de befaamde Col du Tourmalet. Wij, Lodewijk en Theo besluiten vroeg op pad te gaan want vandaag willen wij een vrij lange rit rijden en mogelijk Lourdes aandoen.
Vanuit ons overnachtingsadres is het meteen vol in de kuiten want wij starten meteen op de Tourmalet en dat is de eerste km’s even rustig aan om het tempo te vinden voor de klim naar 2115 meter hoogte.
Het is een heerlijk weertje en het gaat meteen al erg lekker met een goed tempo.
Er zijn best wel veel fietsers op de berg te vinden en ik vind het een hele belevenis om hier te rijden als je weet wat er in al die Tour de Frances op hoog niveau heeft afgespeeld.
Wij rijden via het Skioord La Mongie op 1730m naar de top van de Tourmalet en ik kijk af en toe op mijn teller:  ik rijd tussen de 6 en half en 7 minuut per km.
Eenmaal boven drinken we een paar colaatjes en hebben een goed gesprek met mensen uit België die wij de vorige dag ook al hadden ontmoet. In het etablissement hangen nog fietsen uit 1908 waar de tour mee is gefietst en prachtige foto’s uit vervlogen tijden. Ik heb zelf veel bergen beklommen in de Alpen maar deze is wel een heel speciale.
Nadat we weer wat zijn bijgekomen vertrekken voor de afdaling op weg naar Lourdes. Na zo’n 18 km dalen komen we in Luz-Saint Sauveur aan. Wij volgen nu de rivier de Gave om zo in Lourdes terecht te komen en bij het Plaatsje Boô-Silhen gaan wij een fietspad op dat voorheen een spoorlijn is geweest en dat ± 6 km lang.
Bij het verlaten van het pad is het nog een paar km. waarna we Lourdes binnenrijden en ik moet zeggen het is daar best wel indrukwekkend met al die mensen en nationaliteiten.
Nu nog ongeveer 40 km naar huis fietsen via Bagnères-de-Bigorre (etappe plaats Tour) en Marie-de Campan naar Gripp.
Wij hebben vandaag 105 km gereden en een prachtige dag gehad, ’s avonds wordt er een heuse quiz gespeeld met onze vrienden en ik moet zeggen het was wederom heel gezellig.
 
Donderdag 26 juni
Vandaag weer een verplaatsingetappe en wel naar Estarvielle.
Het is weer flink warm en we moeten eerst over de Col d’Aspin en Hourquett d’Ancizan en dit nu in tegenovergestelde richting en ook de Col d’Azet moest nog even bedwongen worden. Als je die achter de rug heb weet je ook hoe je benen voelen.
Onderweg hebben wij met elkaar nog even een pizzeria onveilig gemaakt. Vervolgens op naar het volgende adres.
Daar worden wij al hartelijk welkom geheten door Frédéric, eerst in de tuin een heerlijk biertje en dan opfrissen en op tijd eten en ik moet zeggen het was prima.
Vanavond staat er een leuke voetbal wedstrijd op het programma n.l. Rusland-Spanje. Er wordt dan ook lustig op los gegokt, maar na de match heeft niemand de uitslag goed. Dus dan maar een biertje.
Door een uitspatting van onze Dimitrie de Tremmerie weten wij Hollanders hoe ze een condoom in Rusland noemen. (Losmaarsjev)
 
Vrijdag 27 juni
Na een heerlijke nachtrust met een miljoen vliegen op de kamer gaan wij terug naar Fos, maar het weer is omgeslagen. Het regent en het is erg mistig dus onze plannen voor vandaag lopen in het honderd. Eerst moeten wij toch over de Peyresourde, het klimmen dat gaat nog wel al is het koud, maar de afdaling is levensgevaarlijk en we zijn dan ook door en door koud als we beneden zijn .
Wij besluiten ook om er mee te stoppen en via de kortste weg naar Fos te rijden. Eenmaal daar aangekomen knapt het weer op en het is ook meteen weer een heerlijke temperatuur.
 
Wij kunnen zeggen dat het een prachtige week is geweest met een prima verzorging. Zowel een pluim voor Col d’Extrême als voor de hoteliers: het was geweldig!
Ook een hartelijk dank voor onze Belgische vrienden, voor de gezelligheid.
 
Theo Volgering
Lodewijk de Haan