Col d’Extrême………….. Pas de Problème



Een extreme col……geen probleem. Dat behoeft uiteraard enige uitleg.
Col d’Extrême is de nog jonge reisorganisatie uit Wageningen, die vakanties op maat organiseert voor avontuurlijk ingestelde fietsers (ATB en race) in de Franse en Spaanse Pyreneeën. En Pas de Problème…………., ach die kreet is ruim vijftien jaar geleden geboren op één van de Franse terrassen tijdens de Ronde van Zuid-Frankrijk, georganiseerd door Cycletours. De ober vroeg dan belangstellend, als hij het zoveelste biertje neerzette, hoever moeten jullie nog? Na het uitleggen van hoe hoog en hoe ver nog, was vrijwel overal de reactie. Ondanks (al) dat bier?. “Pas de Problème” was dan steevast hetzelfde antwoord.

En zo is het gekomen, om maar eens een cliché uit de kast te trekken, en zo is het nog steeds. De groep begon met vijf ‘gelijkgestemden’ en is inmiddels uitgegroeid tot een kleine twintig fietsers her en der door Nederland, die vroeger twee tot drie weken en nu zeker nog eens per jaar een dikke week in het buitenland fietst. Alpen, Dolomieten, Zwitserland en nu de laatste drie jaar in de Pyreneeën door Frankrijk, Andorra en Spanje, omdat het daar gelukkig nog mogelijk is beklimmingen te rijden zonder door auto’s van de weg te worden getoeterd en de natuur nog steeds rauw en overweldigend is. Maar altijd extreem zwaar, soms weleens te zwaar en altijd zelf georganiseerd, met een hoop lol, goede sfeer en zonder enige verplichting. Vroeger met de tent op campings, nu vaak in kleine, gemoedelijke hotelletjes, gîtes d’étape of chambres d’hôte. Het ene jaar met acht, het andere jaar met twaalf deelnemers en afgelopen jaar in 2002 met elf, mede-georganiseerd door Col d’Extrême.

Met hoeveel personen we dit jaar gaan weten we pas op 1 mei, maar dat we het weer door Col d’Extrême laten organiseren is al zeker en de route voor komende zomer staat, op enkele details na, al weer vast. Beginnend aan de voet van de oostkant van de Tourmalet, via de Spaanse provincies Huesca en Navarra, terug via avontuurlijke en extreem zware Franse cols als de Pierre St-Martin (westkant), Marie-Blanque, Aubisque, Spandelles en tot slot uiteraard de westkant van de Tourmalet. Met dagafstanden tussen de 80 (eerste en laatste dag) en 125 kilometer.

Vorig jaar werd er gereden vanuit de omgeving van Carcassonne met als verste punt de Tourmalet en vice versa over andere meer en minder bekende cols en vrijwel onontdekte weggetjes. Indien gewenst met een stukje onverhard, wat de avontuurlijke mogelijkheden, zeker in de Pyreneeën, nog eens vele malen vergroot. De overnachtingen waren vrijwel altijd op bijzondere plekken met zeer smakelijke en uitgebreide maaltijden van de streek, zowel ’s ochtends als ’s avonds, uiteraard rekening houdend met de altijd hongerige fietser. En de wijn uit de streek rijkelijk op tafel met steeds weer hartelijke gastheren en -vrouwen.

 Het netwerk van Col d’Extrême is in die regio ongekend groot, want overal is al eens gereden, geslapen of gegeten. Het minutieus gedetailleerde routeboek dat meegaat op de trip gaat ver……..….heel ver. Tot en met de bron bij de derde weg rechtsaf, na ongeveer 450 meter, waar het glas nog in de kleine nis hoort te staan. Compleet met routekaarten, foto’s, hoogteverschillen en toeristische mogelijkheden, indien de tijd het na de rit nog toe zou laten.

Over de begeleiders tijdens de trip, auto met bagagewagentje erachter, niets dan lof. Ad en HJ zijn na een week vrienden geworden en de reden dat de hele groep de vakantie voor dit jaar een week heeft verzet, is om er maar zeker van te zijn dat zij weer meekonden. Vers brood met rauwe ham en meloen bovenop een col midden in Pyreneeën voelt als God in Frankrijk, evenals de spontane barbecue met merguez (Spaanse worstjes) bovenop de Col de Portet d’Aspet zijn slechts een tweetal voorbeelden van de heerlijke, ongedwongen sfeer die tijdens de gehele tocht aanwezig was.

Namens wielergenootschap PdP (“Pas de Problème”), Hank Ydema
juli 2002