Van 9 tot 17 mei 2009 heeft een illuster gezelschap van aan Col d’Extrême gerelateerde sportievelingen inhoud gegeven aan onze jaarlijkse researchweek. Zoals elk voorjaar heeft ook dit keer weer een team van redelijk fanatieke mountainbikers op intensieve wijze een aantal meer of minder belangrijke zaken uitgezocht. Naast het in kaart brengen van nieuwe onverharde routes (ook met behulp van gps) en het verifiëren van bestaande routebeschrijvingen, hebben we een paar nieuwe interessante overnachtingsadressen met een bezoek vereerd. Bovendien hebben we actuele informatie verzameld die nuttig is in het kader van één van onze coast to coast tochten met de racefiets.
In eerste instantie hebben we een pittige route gereden in de Spaanse Cerdanya, met als doel het bereiken van de op bijna 2100 meter hoogte gelegen refugi Prat d’Aguiló, gesitueerd tegen de noordflank van de imposante Sierra del Cadí. Vervolgens hebben we pal ten zuiden van Andorra in het gebied van de Alt Urgell een uitdagende tocht gereden, onder andere via de Collade de Ras de Conques (1930 m.) en de Col d’Ares (1865 m.). In het schitterende gebied rond de bijna 2000 meter hoge Cap de Boumort zijn daarna 3 ritten gereden, mede als vervolg op hetgeen we in 2008 in kaart hadden gebracht.
De geplande doorsteek naar Franse bodem via de 2087 meter hoge Port de Salau bleek als gevolg van de plaatselijke sneeuwcondities helaas niet mogelijk. Als alternatief hebben we die dag de passage gereden van Alos d’Isil via het markante Montgarri naar het Pla de Beret. Aldus hebben we op die manier het gebied van de bovenloop van de Noguera Pallaresa ingeruild voor dat van de Riu Garona. Hierbij kwamen we af en toe door sneeuwpakketten van zeker een halve meter diep. Naar later bleek waren we de eersten dit jaar die deze doorsteek hebben volbracht. De bepaald niet onaanzienlijke hoeveelheden smeltwater die her en der ons pad kruisten zorgden voor een bijzondere ambiance, alsmede de ontluikende natuur (zoals gentiaan en orchideeën). Op Frans grondgebied hebben we tot slot nog een vrij heftige route gereden (via de GR-10) naar de top van de uit de Tour de France bekende Col de la Core en vervolgens via een alternatieve route weer omlaag.
Al met al hebben we weer een prima week achter de rug, waarin we wederom veel kennis hebben vergaard. Overigens gebiedt de eerlijkheid te zeggen dat het na gedane arbeid elke dag weer aangenaam verpozen was bij de met zorg geselecteerde onderkomens waar we ons, naast de ruim geserveerde maaltijden, het bier ook goed hebben laten smaken.